1984

نويسنده: جورج اورول

ترجمه: صالح حسيني

انتشارت نيلوفر

نه مثل اينكه واقعا مسحورش شده بودم هر بار كه ازش دور مي شدم با يه نيروي نمي دونم چند واتي به طرفش بر مي گشتم . نه كه فكر كنيد از اين كتاباي چمدون بغل كن و رنگ و لعاب دار باشه كه ازت مي خواد كه اگر در توانت باشه اشكي بر پيكر بي جان شخصيت هاي بي شخصيت داستان بريزي و آخرش هم با يه نيشگون تو رو بين زمين و آسمون ول كنه، نيشگوني كه اين كتاب از خوانندش مي گيره دردي بر دل مي ذاره كه بار حسرت و افسوسش سنگين و فراموش نشدني هست.

قياسي كه بار ها بارها ميان لحظه هاي اين كتاب ( خودآگاه يا  ناخود آگاه) ميان انقلاب ، جامعه ،فرهنگ و هر آنچه كه به ما متغلق است با فضاي ساختگي كتاب  مكرّر و پي در پي است.

خفقان،ترس،وحشت، بيزاري ، تناقض بازوهاي كمكي به شمار مي آيد كه به داد انقلاب هاي نوپا مي رسد ترس از بي ثباتي و لغزش تعاريفي است كه سران، كابوس آن را در سرحمل مي كنند.

نفرت و بيزاري ، واژه هايي كه تقديم ملت مي شود و در مقابل عشق و لذت را نه فقط از زبان بلكه از فرهنگ و ادبيات او مي زدايند

كودكاني كه با  شعار "مرگ بر..." بزرگ مي شوند و از همان كودكي نفرت و انزجار را در دل مي پرورانند.

بي شمار انقلاب هاي كه با اين سؤال مواجه شده اند كه راز زيستن و بر نهاد قدرت ماندن چيست ؟ حبّ ماندن بر سر قدرت ، ترفندهايي مي طلبد كه نه تنها سخت نيست بلكه شايد بسيار دلچسبش نيز بكند.

دخالت هاي  مكرّر قدرت در زندگي شخصي افراد براي به كنترل در آوردن و تحت اختيار گرفتن روابط، كوچكترين و مهمترين عملي است كه در اين راستا انجام مي گيرد .

تك حزبي كردن جامعه و پرهيز و سركوب هر نوع انتقاد، به شيوه اي كه همگان تسبيح گو و مدّاح باشند و لاغير.در كل همرنگي و بي نيازي به انديشيدن. قياس هاي اغراق شده يپيش از انقلاب و بعد از انقلاب (اينكه گذشته چه جهنمي بود و حال چه بهشتي است مگر كوريد و نمي بينيد؟) و تغيير در تاريخ و گذشته به نحوي كه تشخيص درست يا غلط بودن آن دشوار باشد.

كوچك كردن دامنه اطلاعات وكوتاه كردن منابع خبري و سانسور و مميزي.

در كتاب آمده است كه جامعه 3 دسته است :بالا، متوسط و پايين

طبقه ي بالا كه همان سران قدرت است بر ديكتاتوري خويش پا فشاري مي كنند طبقه ي متوسط با بالا دستش مي جنگد و هميشه پيروز مي شود و خود بر قدرت مي نشدند و حكومت ديكتاتوري ديگري ايجاد مي كند و اين سيكل پيوسته و دائم است پايين دستي ها كه طبقه ي بيچارگان و فرومايگان هستند هرگز به قرتي نمي رسند و فقط به عنوان نيروي كار ارزان از اين قدرت به آن قدرت دست به دست مي شوند.

كتابي كه سحرش را در فضا پخش كند طلسمي مي سازد كه گريبان مي گيرد و چاك مي دهد. نفوذي كه در من دواند مسحورم كرد  و تآثيرش را عميق گذاشت.

هزار بار از خدايم ممنونم كه اين كتاب زودتر به دستم نيفتاد شايد در تاريخي مثل يك سال پيش...

جايي يكديگر را ديدار خواهيم كرد كه تاريكي را در آن راهي نيست.

يا حق!